Алейны дэкаратыўны асвятляльны прыбор
Спецыяльная прылада, якая працуе пры згаранні алею.
Радзімай алейных лямпаў лічыцца Грэцыя. У керамічную форму залівалі аліўкавы алей або тлушч, і апускалі ў яе кнот – вяроўку з раслінных валокнаў. Па капілярах вяроўкі алей паднімаўся ўверх, цалкам прапітаўшы кнот. Канец кнота падпальвалі, і лямпа станавілася крыніцай святла. У залежнасці ад таўшчыні кнота і колькасці алею, лямпа магла працаваць розную колькасць часу. Такімі свяцільнямі карысталіся аж да XIX стагоддзя, пакуль не вынайшлі больш практычныя газавыя лямпы.