«Экспанат па вашым патрабаванні»

Такую незвычайную назву атрымала выстава, якая адкрылася ў музеі 18 мая 2022 года. А стварыць гэты выставачны праект...

Запрашаем да ўдзелу ў аўкцыёне

Глыбоцкі раённы выканаўчы камітэт інфармуе аб адкрытым аўкцыёне, які адбудзецца 16 мая 2022 года, па продажы аб'екта...

Ноч музеяў 2022

...

Дзень Дзяржаўнага герба і Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Беларусь

Указам Прэзідэнта ад 26.03.1998 года №157 устаноўлена, што ў другую нядзелю мая ў Рэспубліцы Беларусь адзначаецца Дзень...

“Без тэрміну даўнасці”

Чарговае мерапрыемства, прысвечанае тэме генацыду беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны і пасляваенны...

Міжнародны дзень помнікаў і гістарычных мясцін

У гэты дзень супрацоўнікі нашага музея падрыхтавалі і правялі для ўсіх жадаючых city-экскурс "Пазнавальны праменад"....

Музей - удзельнік калегіі галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі Віцебскага аблвыканкама

5 красавіка 2022 года ў Глыбокім адбылася выязная калегія галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі...

Баляслаў ЛапырНарадзіўся 5 мая 1895 года ў Пецярбургу. Бацька Нікадзім паходзіў з вёскі Рубеж Браслаўскага павету. 

Баляслаў пачатковую адукацыю атрымаў у Браславе. Сярэднюю школу ён скончыў у Коўне (1909), потым атрымаў адукацыю агранома ў Пецярбургу (1916). У 1926 годзе ажаніўся са Стэфаніяй Страшэвіч. Маладая сям’я ў 1926 годзе набыла 11 гектараў зямлі ля Глыбокага. У 1932 годзе нарадзіўся сын Уладзіслаў, потым дочкі Яна, Гэля і Марына. 

Баляслаў Лапыр імкнуўся да абуджэння ў беларускім народзе нацыянальнай годнасці. Ён дамагаўся большых правоў для беларусаў, а таму ўдзельнічаў у дэлегацыі да прэзідэнта Рэчы Паспалітай Ігнація Масціцкага.

Вацлаў ЛастоўскіБеларускі грамадскі і палітычны дзеяч, пісьменнік, гісторык, філолаг, літаратуразнавец, этнограф.  

Нарадзіўся  27 кастрычніка (8 лістапада) 1883 года ў засценку Калеснікі Дзісенскага пав. Віленскай губ. Паходзіў з незаможнага шляхецкага роду. Скончыў на радзіме пачатковую школу, пасля некаторы час вывучаў лацінскую мову ў свайго дзядзькі Франца Ластоўскага. У 1896 годзе паехаў у Вільню, працаваў у віннай краме, адначасова наведваў лекцыі ў мясцовым універсітэце.  

У 1902 годзе ўступіў у Польскую сацыялістычную партыю ў Літве. У 1904-1905 гг. слухаў лекцыі ў Пецярбургскім універсітэце. З 1906 года ў Рызе, дзе займаўся самаадукацыяй, далучыўся да мясцовага беларускага руху. У 1906-1908 гг. член БСГ. З сакавіка 1909 года ў Вільні. У 1909-1914 гг. рэдакцыйны сакратар газеты «Наша ніва». Рэдагаваў часопісы «Саха» (1912), «Беларускі сцяг» (1922), газету «Гоман» (1916-1917).

Андрэй Майсяёнак Нарадзіўся 1 чэрвеня 1943 года ў горадзе Глыбокае. Яго прадзед Фёдар Ігнатавіч Майсяёнак перад Першай сусветнай вайной быў абраны Глыбоцкім валасным старшынёй. Дзед, Нікіфар Фёдаравіч, быў шмат гадоў настаяцелем Галубіцкай, а пазней Стэфанпольскай царквы. Бацька, Георгій Нікіфаравіч, у пачатку 1940-х гадоў працаваў лекарам-хірургам у Пліскім і Глыбоцкім раёнах, а пасля вайны – у Шаркоўшчыне і Варапаеве. Маці Андрэя Георгіевіча – Антаніна Фёдараўна Родчанкава паходзіла з вёскі Астаноўка Шаркоўшчынскага раёна. Яна працавала настаўніцай спачатку ў пачатковай школе, потым выкладала біялогію. Перад Вялікай Айчыннай вайной працавала загадчыцай навучальнай часткі ў Лужкоўскай школе, добра ведала мастака Язэпа Драздовіча, які ў той час выкладаў тут маляванне.

Мікалай МінскіСапраўднае прозвішча – Віленкін.

Нарадзіўся 15 (27) студзеня 1855 года ў мястэчку Глыбокае Віленскай губерні ў збяднелай яўрэйскай сям’і. Адукацыю атрымаў у Мінскай гімназіі, а затым на юрыдычным факультэце Пецярбургскага універсітэта, які закончыў у 1879 годзе. Некаторы час займаўся юрыдычнай дзейнасцю. З сярэдзіны 1980-х гг. быў прысяжным павераным акругі санкт-пецярбургскай судзебнай палаты, затым служыў архіварыусам у Рускім банку. 

У 1876 годзе на старонках «Журнала русских романов и путешествий» былі надрукаваны першыя вершы маладога паэта. Вядомасць М. Мінскаму прынеслі вершы “Сон славяніна” і паэма “На радзіме”, якія былі выдадзены ў 1877 годзе. Тэматыка твораў – славянскі рух.

Здзіслаў НядзеляПрафесар філалогіі.

Нарадзіўся 14 кастрычніка 1931 года ў мястэчку Празарокі Дзісенскага павета Віленскага ваяводства. У канцы 1930-х гадоў сям’я перабіраецца на пастаяннае месца жыхарства ў Глыбокае і набывае дом па вуліцы Генрыка Сянкевіча (сёння дом № 101 па вуліцы М. Горкага). Тут ён пайшоў ў першы клас Глыбоцкай школы.
Вясной 1940 года сям’я Нядзелі была дэпарціравана ў Казахстан, дзе і жыла да вясны 1946 года. Затым сям’я пераязджае ў Польшчу і спыняецца ў горадзе Жэшаў (Rzeszow). Тут Здзіслаў атрымаў сярэднюю адукацыю і паступіў у Кракаўскі ўніверсітэт на філалагічны факультэт. Пасля заканчэння застаўся ў ім працаваць. Напісаў некалькі кніг па славацкай літаратуры.

П.ПугачэўскіНарадзіўся 4 студзеня 1894 года у вёсцы Чарневічы Дзісенскага павета. Бацька, Bociп Нічыпаравіч, быў дзісенскім мешчанінам, адстаўным фельчарам. Вандраваў па азіяцкіх прасторах Pacii i Kiтaя, але асеў у вёсцы Чарневічы Дзісенскага павета. Працаваў у мясцовай i Блошнікаўскай школе граматы, быў псаломшчыкам у Чарневіцкім прыходзе, арганізоўваў будаўніцтва новай царквы, займаўся фельчарскай справай. Пазней сям’я пераехала ў вёску Нарач, што на Вілейшчыне. Палікарп Пугачэўскі паступіў у Віленскую духоўную семінарыю. 3-за свайго вальнадумства быў звольнены з 6-га класа і ўладкаваўся ў Валынскую семінарыю, якую скончыў у 1915 годзе. У верасні 1915 года паступіў на гісторыка-філалагічны факультэт Юр'еўскага ўніверсітэта. Правучыўся толькі адзін год. У верасні 1916 года П. Пугачэўскі становіцца курсантам школы прапаршчыкаў у Пецяргофе, пасля заканчэння якой быў залічаны ў Бузулукскі запасны полк. 

Лявонцій РакоўскіПісьменнік, член Саюза пісьменнікаў СССР.

Нарадзіўся 28 снежня 1895 года (9 студзеня 1896 года) у мястэчку Глыбокае Дзісенскага павета Віленскай губерні ў сям’і валаснога пісара. Пасля заканчэння сярэдняй школы ў Вільні паступіў у 1915 годзе ў Кіеўскі ўніверсітэт на гісторыка-філалагічны факультэт, які не паспеў скончыць па прычыне грамадзянскай вайны. Будучы пісьменнік пайшоў служыць у Чырвоную Армію, потым некаторы час працаваў ў валасным выканаўчым камітэце, дзе займаўся пытаннямі па-за школьнай адукацыі. 

У 1922 годзе прыехаў ў Петраград і паступіў на прававое аддзяленне факультэта грамадскіх навук Петрагарадскага ўніверсітэта. Яшчэ студэнтам пачаў працаваць ў газеце “Ленінградская праўда”. Яго артыкулы, заметкі, рэпартажы часта з’яўляліся на старонках газеты пад рознымі псеўданімамі.

Юрый СабалеўскіПрафесар, доктар тэхнічных навук.

Займаў пасаду загадчыка кафедры «Асновы, падмуркі і інжынерная геалогія» Беларускага політэхнічнага інстытута. Адзін з навуковых кіраўнікоў праектавання мінскага метрапалітэна.
Заслужаны будаўнік Беларускай ССР, лаўрэат прэмій Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь і Савета Міністраў СССР.

Нарадзіўся 29 верасня 1923 года ў Мінску ў сям’і настаўніка Аляксандра Антонавіча Сабалеўскага. У верасні 1941 года сям’я Сабалеўскіх вяртаецца ў Глыбокае, на радзіму бацькі, які пасля вяртання працуе настаўнікам народнай школы.
З пачатку 1942 года Юрый Сабалеўскі быў адным з удзельнікаў падпольнай групы, якая дзейнічала ў Глыбокім. Пасля вызвалення Глыбокага ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў ён ваяваў у складзе 1-га Украінскага фронту, удзельнічаў у вызваленні Прагі і штурме Берліна. У маі 1945 года штурмаваў рэйхстаг і ледзь не загінуў у адным з баёў. У баях на Одэры быў узнагароджаны медалём “За адвагу”.

Павел СухіСавецкі авіяканструктар, доктар тэхнічных навук, двойчы Герой Сацыялістычнай Працы.

Нарадзіўся 22 ліпеня 1895 года ў мястэчку Глыбокае Дзісенскага павета Віленскай губерні. Бацькі яго былі настаўнікамі і працавалі ў мясцовай школе. У жніўні 1896 года сям'я пераехала ў Свянцяны, а ў 1899 годзе бацька Паўла Сухога атрымаў прапанову стаць дырэктарам адной са школ Гомеля, і сям'я перабіраецца на поўдзень Беларусі.
У 1914 годзе Сухі скончыў гомельскую гімназію са срэбным медалём і паступіў на фізіка-матэматычны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта. У 1915 годзе перавёўся ў Маскоўскае вышэйшае тэхнічнае вучылішча (далей – МВТВ). З 1916 года служыў у войску. У 1918 – 20 гг. працаваў настаўнікам матэматыкі ў Лунянцы, затым у чыгуначнай школе Гомеля. Пасля аднаўлення дзейнасці вышэйшых навучальных устаноў Расіі прадоўжыў вучобу ў МВТВ.
Пасля заканчэння МВТВ у 1925 годзе Павел Сухі працаваў інжынерам-канструктарам у Цэнтральным аэрагідрадынамічным інстытуце (далей – ЦАГІ). У канструктарскім бюро (далей – КБ) Тупалева ён распрацоўваў знішчальнікі І-4, І-14, быў вядучым канструктарам, начальнікам канструктарскай брыгады пры распрацоўцы самалётаў РД (АНТ-25) і "Радзіма" (АНТ-37). На самалёце АНТ-25 у 1937 годзе лётчыкі Чкалаў, Байдукоў і Белякоў здзейснілі першы ў свеце беспасадачны пералёт Масква–Ванкувер, штат Вашынгтон (ЗША) праз Паўночны полюс.
Прымаў удзел у конкурснай распрацоўцы самалёта "Іванаў", якая скончылася стварэннем баявога шматмэтавага самалёта Су-2, што выкарыстоўваўся ў першыя гады Вялікай Айчыннай вайны.

Мікалай Шпайер Ветэрынарны ўрач, арганізатар і кіраўнік ваенна-ветэрынарнай службы Рабоча-Сялянскай Чырвонай арміі, доктар ветэрынарных навук, прафесар, генерал-лейтэнант ветэрынарнай службы.

Нарадзіўся ў 1892 годзе ў мястэчку Глыбокае ў сям'і рамесніка. Атрымаў сярэднюю адукацыю ў яўрэйскім вучылішча. У 1917 годзе скончыў Казанскі ветэрынарны інстытут і паступіў на ваенную службу. Удзельнік першай сусветнай вайны. Падчас Грамадзянскай вайны начальнік ветэрынарнай часткі Першай Коннай Арміі пад камандаваннем Будзёнага.
У 1922-1925 гг. начальнік ветэрынарнага ўпраўлення Маскоўскай ваеннай акругі. Затым быў прадстаўніком Ваенна-ветэрынарнага ўпраўлення Чырвонай Арміі ў Галоўным упраўленні прафесійна-тэхнічнай адукацыі. У 1929-1933 гг. начальнік ваенна-ветэрынарнага факультэта Маскоўскага зоаветэрынарнага інстытута.