Запрашаем да ўдзелу!

Паважаныя знаўцы мінуўшчыны. Сёння мы прапануем вам прыняць удзел у творчым праекце – гістарычным квіз-марафоне “Пра...

Адкрыццё мемарыяльных дошак

У суботу 22 лютага 2020 года адбылася знакавая падзея ў гісторыі Глыбокага - напісана новая старонка летапісу горада і...

Заслужаная ўзнагарода

У Лепелі прайшла выніковая калегія ўпраўлення культуры Віцебскага аблвыканкама, на якой былі падведзены вынікі работы...

Да юбілею раёна

У канцы студзеня 2020 года ў раённым Доме культуры прайшло ўрачыстае мерапрыемства, прысвечанае 80-годдзю ўтварэння раёна....

Музейны ўрок у школе

Навуковымі супрацоўнікамі нашага музея быў падрыхтаваны новы музейна-педагагічны занятак "Падарожжа ў свет школьных...

Да Дня беларускай навукі

26 студзеня 2020 года ў нашай краіне адзначаецца Дзень беларускай навукі.З гэтай нагоды наш музей і раённая бібліятэка...

Светлай памяці Юозаса Булькі

11 студзеня 2020 года ў мосарскім касцёле Святой Ганны было надзвычай шматлюдна. Акрамя мясцовых парафіян на імшы...

Мосар7 лістапада 2019 года культурна-дэндралагічны комплекс вёскі Мосар наведала група турыстаў з Мінску. У суправаджэнні экскурсавода комплексу Марыны Раманаўны Ткачонак сталічныя госці агледзелі мясцовыя адметнасці, пазнаёміліся з багацейшай гісторыяй вёскі і адкрылі для сябе асобу ксяндза Юозаса Булька – заснавальніка знакамітага на ўсю краіну комплексу.
Экскурсія не пакінула абыякавых, а адзін з турыстаў – Марыя Аляксандраўна Бандаровіч – натхнілася настолькі, што праз некалькі дзён у яе нарадзіўся верш, прысвечаны Мосару і легендарнаму святару.

 

ЖЕМЧУЖИНА БЕЛАРУСИ – МОСАР

Кто бы мог представить? Кто бы мог подумать?

Что не нужно ехать даже нам в Париж.

Потому что Мосар – жемчужина, проверьте,

Укрепляет Родины мировой престиж.

 

Тут дворцовый комплекс, как «Версаль» в Париже.

Вас «Аллея трезвости»  точно поразит.

Сделал это чудо, опишу  чуть ниже,

Человек-легенда, кто трезвость возродит.

 

Йозеф Булька. Кто он? – Священнослужитель.

Из Литвы приехал в Мосар ксёндз-прелат.

Воссоздал костёл он, Аннину обитель,

И улучшил жизнь всех прихожан в сто крат.

 

Памятник понтифику Павлу-Иоанну,

Заказал он статую местным мастерам.

И поставил он его у костёла Анны,

Жизнь ксендза увидели по его делам.

 

Побывав в музее местной этнографии:

Где прялки, самовары, ложки в рост длиной.

А потом  читали в храме эпитафии,

И поклоны Юстину – где лежит святой.

 

Двадцать лет служил здесь, сей духовный пастырь.

«Он любил природу, Бога и народ».

И медаль Скорины получил от власти

За своё извечное движение вперёд.

P.S.

Это ведь жемчужина – нашей Беларуси.

Сколько же ещё мне предстоит узнать?

А теперь хочу побыть, я в речном круизе,

Чтоб в рядах «вандроунiкаў» популярной стать.

 

Бандаровіч Марыя

11.11.2019 г.