Памяць сэрца
У адрас Глыбоцкага раённага выканаўчага камітэта паступіў зварот грамадзянкі Кімстач Ганны Дзмітрыеўны з просьбай усталяваць памятны знак або крыж на месцы масавага знішчэння нямецка-фашысцкімі захопнікамі мірных жыхароў вёсак Рабчонкі, Лабецкія, Блудовікі, Смалеўшчына сучаснага Полацкага раёна ў маі 1944 года.
Па ўспамінах жанчыны, якая звярнулася да улад, страшная трагедыя адбылася ў вёсцы Шарагі Глыбоцкага раёна 8 мая 1944 года. Фашысты масава зганялі людзей з бліжэйшых вёсак на чыгуначную станцыю для адпраўкі ў Германію. Маладых і здаровых канваіравалі ў Зябкі, а старых і дзяцей сабралі ў трох адрынах вёскі Шарагі і спалілі. Пра гэту падзею не раз успамінаў бацька Ганны Дзмітрыеўны. Калі, ужо пасля вайны, ён з дачкой ездзіў з Рабчонкаў у Празарокі, то заўсёды спыняўся ў гэтым памятным месцы і доўга плакаў. Бо ў гэтай вёсцы фашысты спалілі яго першую сям'ю - жонку і пяць яго дзяцей.
Ганна Дзмітрыеўна выразна памятае, як аднойчы ў іх доме сабраліся старэйшыя жыхары вёскі і паспрабавалі ўспомніць тых землякоў, якіх знішчылі фашысты ў Шарагах. Налічылі больш за 150 чалавек.
Для разгляду звароту на месца трагедыі выехалі прадстаўнікі мясцовых органаў улады (старшыня Празарокскага сельскага выканаўчага камітэта Міхайлоўская І.І., начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Глыбоцкага райвыканкама Карніловіч Л.Ф.), навуковы супрацоўнік музея Хайноўскі А.В., благачынны Глыбоцкага благачыння протаіерэй Міхаіл Ізаітка. Рашалася пытанне магчымасці ўстаноўкі памятнага крыжа на месцы трагедыі. Цяжкасць вызначэння гэтага месца заключалася ў тым, што населены пункт Шарагі быў зняты з рэгістрацыі яшчэ ў пачатку 1970-х гадоў. За паўстагоддзя тэрыторыя былой вёскі страціла ўсе прыкметы населенага пункта. Яе землі былі ўведзены ў шматгадовы сельскагаспадарчы абарот, што згладзіла ўсе прыкметы беларускай вёскі. Агульнымі намаганнямі месца для ўстаноўкі памятнага знака было вызначана і ў бліжэйшы час крыж будзе ўсталяваны!