Касцёл Святой Тройцы вёскі Канстанцінава
Пра касцёл Св. Тройцы ў вёсцы Канстанцінава амаль нідзе ў сучаснай гістарычнай і краязнаўчай літаратуры не згадваецца. Ён быў разбураны 2 ліпеня 1962 года, па прычыне недахопу матэрыялу для будаўніцтва дома культуры ў Дунілавічах. Крыху інфармацыі пра гэты касцёл можна знайсці ў польскім выданні: W. Zawadzki "Wspomnienie z zycia ks. Franciszka Rogala-Zawadzkiego (1829-1915) Ostatniego zakonnika wilenskiej djecezji ze starej generacji" Гэта віленскае выданне 1924 года прысвечана ксяндзу Францішку Завадскаму, удзельніку паўстання 1863 года. Ён, па запрашэнні Тэрэзы Акушка, 25 гадоў адслужыў у філіяльным касцёле Канстанцінава.
Гістарычна Канстанцінава - гэта двор з касцёлам над рэчкай Мардва. Драўляны храм пад назвай Святой Тройцы фундаваны ў 1768 годзе Янінай Акушка, а 1 кастрычніка 1769 года асвечаны біскупам Т. Тавянскім. З 1799 года ён з’яўляўся філіяльным храмам удзельскай парафіі, што пацвярджаюць «Материалы для географии и статистики России, собранные офицерами генерального штаба…». У выданні 1861 года пазначана наступнае: «Удзельский, ордена францисканцев монастырь, при коем находится костёл (каменные) с оградою, основаны в 1642 году, к нему принадлежит деревянный костёл в м. Константинове». З 1917 года храм набывае статус парафіяльнага, а святаром тут працуе Францішак Аляшкевіч.
Магчыма, раней на гэтым месцы існаваў уніяцкі храм, бо пасля 1839 года праваслаўныя не раз звярталіся да ўлад з просьбай вярнуць ім святыню. Тады пані Акушка звярнулася да жонкі віленскага губернатара з асабістай просьбай аб уратаванні касцёла. Згодна мясцовай легенды, яна падмацавала сваю просьбу трыма пудамі найлепшых лясных арэхаў. Дзякуючы намаганням пані, а можа па якіх іншых прычынах, але касцёл захаваўся за католікамі.
За польскім часам касцёлу вёскі Канстанцінава належала 14 дзесяцін зямлі. З 1924 па 1939 год святарамі тут працавалі: Юзаф Гайдукевіч, Норберт Будзілас, Стэфан Дабравольскі і Ян Макрэцкі. Апошні ксёндз, што працаваў у касцёле ў 1940-я гг быў Эдвард Вайцяхоўскі. У пасляваенны час касцёл быў зачынены, а потым і поўнасцю знішчаны.