Глыбокае на старым фотаздымку

Фонды нашага музея папоўніліся новым каштоўным экспанатам. Гэта фатаздымак, зроблены невядомым фатографам у 1920-30-я гады...

Дарогамі вайны. Глыбоцкі раён

Нарысава-публіцыстычная праграма, прысвечаная 75-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, уключае...

Рэха вайны

4 лістапада 2019 года падчас рамонтных работ будынка штаба вайсковай часткі ВК-13 былі знойдзеныя фрагменты надмагільных...

Мосар натхняе!

7 лістапада 2019 года культурна-дэндралагічны комплекс вёскі Мосар наведала група турыстаў з Мінску. У суправаджэнні...

На тэрыторыі культурна-дэндралагічнага комплексу вёскі Мосар закладзены сквер сям'і

У рамках рэспубліканскага праекта па азеляненні гарадоў Беларусі 6 лістапада 2019 года ў культурна-дэндралагічным...

«Камсамол – мой лёс»

29 кастрычніка 2019 года ў сценах нашай установы прайшла музейная сустрэча «Камсамол – мой лёс», прымеркаваная да 101-й...

Падзяка за працу

За значны ўклад у развіццё, захаванне і папулярызацыю гісторыка-культурнай спадчыны Глыбоччыны, працоўны калектыў...

Фонды нашага музея папоўніліся новым каштоўным экспанатам. Гэта фатаздымак, зроблены невядомым фатографам у 1920-30-я гады і надрукаваны на спецыяльнай фотапаперы, якая дазваляла адправіць яго па пошце. Здымак зафіксаваў парад польскіх вайскоўцаў па Замкавай вуліцы нашага горада. Жыхары Глыбокага вітаюць ваенных ля будынка банка. Прыемна ўсведамляць, што гэты будынак захавалася ў нашым горадзе і з'яўляецца аб'ектам, уключаным у Дзяржаўны спіс гісторыка-культурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь.
Дзякуючы неабыякавым да гісторыі свайго краю людзям, наведвальнікі сайта маюць магчымасць пазнаёміцца з гэтым унікальным фрагментам мінулага нашага горада.

Парад польскіх ваенных у Глыбокім. 1920-30-я гг.Забудова вуліцы Леніна. Фота 2019 года.

Нарысава-публіцыстычная праграма, прысвечаная 75-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, уключае ўспаміны відавочцаў, кінахроніку, дакументы, якія сведчаць пра гераізм народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Праграма расказвае пра месцы, у якіх разгортваліся кровапралітныя бітвы, адбываліся трагічныя падзеі, аб працы па захаванні памяці і ўшанаванні імёнаў герояў вайны.

 

Фрагменты польскіх надмагільных крыжоў, знойдзенныя ў Глыбокім4 лістапада 2019 года падчас рамонтных работ будынка штаба вайсковай часткі ВК-13 былі знойдзеныя фрагменты надмагільных крыжоў, пахаваных у гэтым месцы польскіх жаўнераў. Некаторыя надпісы на крыжах паддаюцца прачытанню і дазваляюць сцвярджаць пра час пахавання вайскоўцаў. З усіх знойдзеных фрагментаў дата пахавання захавалася толькі на двух: 1920 i 1922 год. Па форме яны падобныя на крыжы, што да нядаўняга часу знаходзіліся на польскіх вайсковых могілках Глыбоччыны, напрыклад, на гарадскіх могілках па вуліцы М. Горкага.

Фрагмент крыжа з надпісамПераважная большасць магіл польскіх жаўнераў на гарадскіх могілках «Копцёўка» датуецца 1920 годам і звязана з падзеямі савецка-польскай вайны 1919-1921 гадоў. 4 ліпеня 1920 года ўдарная групоўка Заходняга фронту Чырвонай арміі перайшла ў наступленне, якое паспяхова развівала на тэрыторыі Глыбоччыны. Часткі 15-й арміі (4-я, 11-я, 15-я, 33-я і 54-я стралковыя дывізіі) пасля ўпартых баёў нанеслі паражэнне польскім войскам, адкінуўшы іх на Глыбокае. Пры прарыве польскіх умацаванняў у паласе 33-й стралковай дывізіі Чырвоная армія ўпершыню выкарыстала трафейныя танкі. 5 ліпеня Глыбокае было ўзята кавалерыйскай групай 15-й арміі.
Пасля падпісання ў 1921 годзе Рыжскай мірнай дамовы тэрыторыя Глыбоччыны ўвайшла ў склад II Рэчы Паспалітай. У 1924 годзе для абароны ўсходняй мяжы краіны ад пранікнення шпіёнаў, тэрарыстаў і іншых узброеных дыверсійных атрадаў, якія засылаліся савецкімі спецслужбамі і быў створаны Корпус аховы памежжа (КАП).

Мосар7 лістапада 2019 года культурна-дэндралагічны комплекс вёскі Мосар наведала група турыстаў з Мінску. У суправаджэнні экскурсавода комплексу Марыны Раманаўны Ткачонак сталічныя госці агледзелі мясцовыя адметнасці, пазнаёміліся з багацейшай гісторыяй вёскі і адкрылі для сябе асобу ксяндза Юозаса Булька – заснавальніка знакамітага на ўсю краіну комплексу.
Экскурсія не пакінула абыякавых, а адзін з турыстаў – Марыя Аляксандраўна Бандаровіч – натхнілася настолькі, што праз некалькі дзён у яе нарадзіўся верш, прысвечаны Мосару і легендарнаму святару.

Удзельнікі мерапрыемстваУ рамках рэспубліканскага праекта па азеляненні гарадоў Беларусі 6 лістапада 2019 года ў культурна-дэндралагічным комплексе в. Мосар прайшла акцыя па закладцы сквера сем'і. У гэтым маляўнічым месцы Глыбоцкага раёна было прынята рашэнне пасадзіць кляновую алею. Удзельнікамі акцыі сталі шматдзетныя сем'і Глыбоччыны. Дзякуючы гэтаму ў многіх сем'яў з'явіліся ўласныя дрэвы, за якімі яны будуць даглядаць, а вопыт беражлівых адносін да прыроды перадаваць сваім дзецям і ўнукам.

Пасадка дрэва сям'ёй ЛаўрыновічаўПерад тым як адправіцца да месца закладкі сквера, удзельнікі мерапрыемства праслухалі займальную гісторыю стварэння культурна-дэндралагічнага комплексу, філіяла Глыбоцкага гісторыка-этнаграфічнага музея, якая цесным чынам звязана з іменем ксяндза-прэлата Юозаса Булькі, былога пробашча касцёла Святой Ганны. З адметнасцямі комплексу ўдзельнікаў акцыі пазнаёміла экскурсавод Марыя Ткачонак.
Экскурсія ў мосарскім музеіКожнаму ўдзельніку знайшлося месца для пасадкі маленькага дрэва – сімвала сямейных каштоўнасцяў і традыцый. Сваё дрэўца пасадзіла і сям'я Лаўрыновічаў, якія выхоўваюць чатырох дачок: Мілану, Сабрыну, Караліну, Вікторыю. Сяргей Лаўрыновіч працуе загадчыкам культурна-дэндралагічнага комплексу з 2006 года, і добраўпарадкаванне тэрыторыі вакол мосарскай святыні стала справай яго жыцця.

Пасля закладкі сквера ўсіх удзельнікаў праекта чакала займальная экскурсія ў мосарскі музей і сямейнае чаяванне. Маленькія клёны падрастуць, акрэпнуць, і ўжо гэтай вясной пацешаць наведвальнікаў комплексу сваімі першымі лісцікамі!

 

Урачысты момант мерапрыемства29 кастрычніка 2019 года ў сценах нашай установы прайшла музейная сустрэча «Камсамол – мой лёс», прымеркаваная да 101-й гадавіны стварэння Усесаюзнага ленінскага камуністычнага саюза моладзі. На мерапрыемства былі запрошаны сакратары Глыбоцкага райкама камсамола розных гадоў, яго актывісты, былое і цяперашняе кіраўніцтва раёна, прадстаўнікі сродкаў масавай інфармацыі.
Спецыяльна да мерапрыемства музеем была падрыхтавана аднайменная выстава фотаздымкаў, на якіх адлюстраваны лепшыя моманты жыцця камсамольцаў Глыбоччыны ў 1950-1980-я гады.
Ва урачыстай абстаноўцы адбылося ўручэнне гасцям мерапрыемства юбілейных медалёў у гонар 100-годдзя камуністычнай партыі БССР.

Уручэнне медалёўЗнаёмства з выставайУручэнне медалёўУручэнне медалёўУручэнне медалёўУручэнне медалёў

Калектыў музея падчас святочнага мерапрыемстваЗа значны ўклад у развіццё, захаванне і папулярызацыю гісторыка-культурнай спадчыны Глыбоччыны, працоўны калектыў Дзяржаўнай установы культуры «Глыбоцкі гісторыка-этнаграфічны музей» быў адзначаны Падзякай Глыбоцкага раённага выканаўчага камітэта. Узнагарода калектыву музея была ўручана ва ўрачыстай абстаноўцы, падчас святкавання ў раёне прафесійнага свята - Дня работнікаў культуры.

На форумеПрэзентацыя віртуальнага падарожжаЗ 4 па 6 кастрычніка 2019 года ў Брэсце адбыўся IV Нацыянальны форум "Музеі Беларусі". Наш музей у чацвёрты раз прыняў актыўны ўдзел у працы форуму. Паколькі дэвіз цяперашняга мерапрыемства: «Музей: навука, інавацыі, камунікацыя", мы вырашылі падзяліцца з калегамі інавацыйнай тэхналогіяй стварэння і правядзення віртуальнай экскурсіі па гісторыка-культурным аб'ектам вішнёвай сталіцы Беларусі - горадзе Глыбокае. Акрамя экспазіцыйнай пляцоўкі нашага музея, дзе кожны жадаючы змог здзейсніць гэта займальнае падарожжа і пакінуць сабе на памяць сувенір пра вішнёвы горад, віртуальная экскурсія была прадстаўлена і на галоўнай прэзентацыйнай пляцоўцы форуму. Разам з баронам Мюнхгаўзенам на экскурсію па вішнёвай сталіцы адправіліся музейшчыкі з розных куткоў Беларусі.

 На экспазіцыйнай пляцоўцы музеяСувеніры з вішнёвай сталіцыПрэзентацыя віртуальнага падарожжа

 

На шляхуЯк і было заяўлена раней, у суботу 28 верасня моладзь Глыбоччыны адправілася ў займальную велаэкскурсію. Канчатковым пунктам гэтага падарожжа стаў Парыж! Не зусім горад, а толькі невялікае мястэчка з прыстаўкай «агра» на тэрыторыі Пастаўскага раёна. Маршрут велападарожнікаў ляжаў па тых месцах двух суседніх раёнаў (Глыбоцкі і Пастаўскі), чыя гісторыя звязана з далёкай Францыяй.

Сустрэча са святаром у в. УдзелаПершым на шляху веласіпедыстаў быў манастыр францысканцаў у Удзела. Менавіта тут мы пазнаёміліся з гісторыяй невялікага французскага мястэчка Лурд і падзеямі, якія прынеслі сусветную вядомасць гэтаму населенаму пункту на поўдні Францыі, зрабіўшы яго адным з найбольш важных у Еўропе цэнтраў паломніцтва. Наведаўшы касцёл Беззаганнага Зачацця Панны Марыі і атрымаўшы настаўленне ад ксяндза Вальдэмара, мы адправіліся да наступнай кропкі на нашым маршруце - святых мосарскіх крыніц.

Мосарскія крыніцыВада гэтых крыніц лічыцца гаючай і надае сілы, а таму прыйшлася даспадобы велападарожнікам. А афармленне гэтага месца яшчэ раз нагадала пра французскі Лурдзе. Наведаўшы нядаўна адкрыты музей, прысвечаны славутаму ксяндзу Юозасу Бульку, і пазнаёміўшыся з яго ўнікальнымі экспанатамі, у тым ліку і лістом святару ад старшыні тапанімічнай камісіі пры Савеце міністраў Беларусі аб перайменаванні населенага пункта Навадруцк у Парыж, мы адправіліся ў гэта гістарычнае месца на карце Беларусі.

У вёсцы Казлоўшчына нашу ўвагу прыцягнула мураваная капліца на старых вясковых могілках. Падрабязна вывучыўшы гэты аб'ект, можна сказаць абследаваўшы кожны каменьчык у сценах пабудовы, і агледзеўшы тэрыторыю на наяўнасць цікавых гістарычных артэфактаў (дарэчы, у каменнай агароджы вакол могілак намі быў знойдзены незвычайны камень з надпісам «R 1852»), мы рушылі далей.

Стары млын у КазлоўшчынеНа выездзе з вёскі нас чакаў старадаўні вадзяны млын. Пабудаваны ён быў у 1859 годзе, пра што сведчыць камень з датай, умураваны ў сцяну на ўваходзе. Нядрэнна захаваны старадаўні аб'ект быў вывучаны як звонку, так і ўнутры. Мы былі здзіўлены таму факту, што гэты млын у свой час выконваў не толькі галоўную функцыю - памол збожжа, але яшчэ на ім калісьці было ўстаноўлена электрагенерыруючае абсталяванне, за кошт гэтага асвятлялася сядзіба Друцкіх-Любецкіх.

Ля помніка рускім воінам, што загінулі ў 1812 годзеУ наступным населеным пункце нашага маршруту - вёсцы Асінагарадок, нас чакала адразу некалькі гістарычных аб'ектаў. На старадаўнім гарадзішчы, з якога бярэ свой пачатак гэты населены пункт, знаходзіцца храм Пакрова Прасвятой Багародзіцы. Пабудаваны ў 18 стагоддзі, ён неаднаразова перабудоўваўся, змяняючы сваё першапачатковае аблічча. Побач з храмам маюцца два пахаванні, на якіх устаноўленыя помнікі. Адзін з іх на магіле рускіх воінаў, якія загінулі ў бітве са шведамі летам 1706 года, другі - напамін пра падзеі Айчыннай вайны 1812 года.

На "Эйфелевай" вежыЛя сцен праваслаўнай святыні в. АсінагарадокНаперадзе нас чакаў Парыж. Праўда сустрэў ён велападарожнікаў не вельмі ветліва. Уздым на “Эйфелеву вежу” - адну з нямногіх славутасцяў гэтага мястэчка, суправаджаўся кроплямі праліўнога дажджу. Але нават дождж не змог азмрочыць радасць ад пераадоленага шляху і дасягнутай мэты. Пасля невялікага ланча пад «Эйфелевай вежай» і наведвання парыжскіх крам, мы адправіліся назад. Шлях з Парыжа ў Глыбокае, у асноўным, ляжаў па палях (зразумелая справа не Елісейскіх) і дарогах роднай Глыбоччыны. Толькі ўвечары, змучаныя дарогай (усё-такі адлегласць каля 60-ці кіламетраў), але задаволеныя ад убачанага, вандроўнікі вярнуліся дадому...

 

Адкрытае пісьмо. Глыбокае.Новы экспанат папоўніў музейную калекцыю старадаўніх паштовак. Набытая на інтэрнэт-аўкцыёне паштоўка была перададзена ў дар нашаму музею людзьмі, для каго гісторыя маленькага беларускага мястэчка - гэта не пусты гук. Асаблівую падзяку мы выказваем прадпрымальніку з Санкт-Пецярбурга Блышко Паўлу Фёдаравічу, які набыў гэты ўнікальны прадмет нашай гісторыі. Сям'ю Паўла Фёдаравіча звязваюць з нашым краем даўнія адносіны.

Зваротны бок паштоўкі. Паштоўка была надрукаваная ў выдавецтве А. Chodowiecki ў Варшаве. Для адкрытага ліста выкарыстоўваўся здымак Глыбокага, зроблены ў канцы ХІХ стагоддзя, у перыяд з 1892 гады ( у гэты год разабраны два крыла манастыра манахаў кармелітаў босых) па 1902 год (пачынаецца перабудова будынка касцёла св. Тройцы).