«Беларусь памятае»

З чарговай выставай пазнаёміліся глыбачане і госці нашага горада на раённым свяце "Квітней, Глыбоччына». На цэнтральнай...

Велапрабег #ровар.by «Культурна-дэндралагічны комплекс в. Мосар - беларускі Версаль»

Яшчэ не паспелі сціхнуць эмоцыі ад прайшоўшага ў горадзе квэста «Наперад у мінулае», як ужо на наступны дзень моладзь...

Гарадскі квэст “Наперад у мінулае”

Нядзельным днём 28 чэрвеня многiя глыбачане маглі бачыць незвычайную карціну: не звяртаючы ўвагу на спякоту і...

Пытанні ІІІ-га тура квіз-марафона “Пра тую зямлю, дзе нарадзіўся ты”

Паважаныя знаўцы гісторыі сваёй малой радзімы! ...

Акцыя "Свечка Памяці"

Акцыя "Свечка Памяці" прайшла ў нашым горадзе 22 чэрвеня 2020 года. У Парку Перамогі на жалобную цырымонію сабраліся ўсе,...

Прома-тур “Страчаны рай: жыццё і катастрофа беларускіх штэтлаў”

18 чэрвеня 2020 года для Глыбокага было адзначана даволі заўважнай падзеяй – горад сустракаў Надзвычайнага і...

Вынікі ІІ тура квіз-марафону “Пра тую зямлю, дзе нарадзіўся ты”

Надышоў час падвесці вынікі другога тура квіз-марафону “Пра тую зямлю, дзе нарадзіўся ты”. Варта адзначыць, што...

П.ПугачэўскіНарадзіўся 4 студзеня 1894 года у вёсцы Чарневічы Дзісенскага павета. Бацька, Bociп Нічыпаравіч, быў дзісенскім мешчанінам, адстаўным фельчарам. Вандраваў па азіяцкіх прасторах Pacii i Kiтaя, але асеў у вёсцы Чарневічы Дзісенскага павета. Працаваў у мясцовай i Блошнікаўскай школе граматы, быў псаломшчыкам у Чарневіцкім прыходзе, арганізоўваў будаўніцтва новай царквы, займаўся фельчарскай справай. Пазней сям’я пераехала ў вёску Нарач, што на Вілейшчыне. Палікарп Пугачэўскі паступіў у Віленскую духоўную семінарыю. 3-за свайго вальнадумства быў звольнены з 6-га класа і ўладкаваўся ў Валынскую семінарыю, якую скончыў у 1915 годзе. У верасні 1915 года паступіў на гісторыка-філалагічны факультэт Юр'еўскага ўніверсітэта. Правучыўся толькі адзін год. У верасні 1916 года П. Пугачэўскі становіцца курсантам школы прапаршчыкаў у Пецяргофе, пасля заканчэння якой быў залічаны ў Бузулукскі запасны полк. 

Вясной 1917 года ў складзе 545-га Ахтырскага палка 5-га стралковага корпуса малодшы афіцэр Пугачэўскі прымаў удзел у баявых дзеяннях пад Дзвінскам, Відзамі, Смаргонню. Восенню 1917 года атрымаў званне паручніка і назначэнне на пасаду камандзіра роты. Быў абраны членам палкавога камітэта салдацкіх дэпутатаў. У пачатку 1918 года Пугачэўскі пакінуў армію. Жыў у Цвярской губерні, дзе выконваў абавязкі сакратара Старанасонскага валаснога выканаўчага камітэта, з’яўляўся членам Вышневалоцкага павятовага выканкама. У кастрычніку 1918 года Пугачэўскі прызваны ў Чырвоную Армію і прызначаны камандзірам узвода 3-га Асташкаўскага запаснога палка. З лютага 1919 года на Усходнім фронце. Загадам камандарма М.Тухачэўскага яго пераводзяць у маршавае падраздзяленне, якое рыхтавала папаўненне для  арміі. У жніўні 1919 года Пугачэўскага прызначаюць камандзірам асобнага батальёна 1-й запасной дывізіі, а з лютага 1919 года -- 6-га запаснога палка 5-й арміі. 3 верасня 1920 года П. В. Пугачэўскі загадчык страявога абучэння паўторных курсаў сярэдняга камсаставу 5-й арміі, камандзір 48-га запаснога палка, памочнік камандзіра вучэбна-кадравага палка 35-й стралковай дывізіі, камандзір 314-га стралковага палка 35-й дывізіі. З сакавіка 1922 года камандзір вучэбна-кадравай брыгады 26-й дывізіі. На працягу наступных двух гадоў Пугачэўскі займаў пасады камандзіра палка, выконваючага абавязкі камандзіра і памочніка камандзіра 26-й, 35-й і 12-й стралковых дывізій. Пасля заканчэння вышэйшых акадэмічных курсаў РСЧА (Рабоча-сялянская Чырвоная армія) у Маскве ў 1924 года быў прызначаны начальнікам Сібірскіх паўторных курсаў сярэдняга камсаставу ў Іркуцку. Тут ён ажаніўся з Ганнай Касьянавай, у іх нарадзіўся сын Георгій. У 1928 годзе курсы, якімі кіраваў Пугачэўскі, былі рэарганізаваны ў Іркуцкія курсы камандзіраў пяхоты. Іх зноў узначаліў Пугачэўскі, які перад гэтым скончыў Курсы ўдасканалення вышэйшага каманднага саставу пры Ваеннай акадэміі РСЧА імя М.Фрунзе. 5 гадоў дзейнічалі Іркуцкія курсы, якія рыхтавалі камандзіраў для Забайкальскай групы войск, Сібірскага рэгіёна і Далёкага Усходу. Пасля закрыцця курсаў у чэрвені 1933 года Пугачэўскі атрымаў пасаду камандзіра 20-й стралковай дывізіі. 25 жніўня 1935 года загадам народнага камісара абароны П. В. Пугачэўскі быў прызначаны на пасаду каменданта Ленінграда. Загадам наркама абароны СССР 15 красавіка 1936 года Пугачэўскаму было прысвоена воінскае званне камбрыг. 17 снежня 1938 года Пугачэўскі быў арыштаваны ў цягніку Ленінград—Масква, па дарозе на новае месца работы. Ён прыгавораны па “справе Тухачэўскага” да вышэйшай меры пакарання ў лютым 1938 года. Пасведчанне аб смерці, афіцыйна выдадзенае сям’і ў 1956 годзе, датавана 8 снежня 1939 года. Рэабілітаваны ў 1956 годзе.