Лапыр Баляслаў
Нарадзіўся 5 мая 1895 года ў Пецярбургу. Бацька Нікадзім паходзіў з вёскі Рубеж Браслаўскага павету.
Баляслаў пачатковую адукацыю атрымаў у Браславе. Сярэднюю школу ён скончыў у Коўне (1909), потым атрымаў адукацыю агранома ў Пецярбургу (1916). У 1926 годзе ажаніўся са Стэфаніяй Страшэвіч. Маладая сям’я ў 1926 годзе набыла 11 гектараў зямлі ля Глыбокага. У 1932 годзе нарадзіўся сын Уладзіслаў, потым дочкі Яна, Гэля і Марына.
Баляслаў Лапыр імкнуўся да абуджэння ў беларускім народзе нацыянальнай годнасці. Ён дамагаўся большых правоў для беларусаў, а таму ўдзельнічаў у дэлегацыі да прэзідэнта Рэчы Паспалітай Ігнація Масціцкага.
Баляслаў Лапыр супрацоўнічаў са многімі перыядычнымі выданнямі, пісаў артыкулы сельскагаспадарчай тэматыкі для часопісаў “Tygodnik Rolniczy”, “Plon” і інш. Удзельнічаў у перадачах на віленскім радыё. Працуючы доўгі час на пасадзе павятовага агранома, ён з’яўляўся прапагандыстам асветы сярод простых людзей. У беларускіх вёсках арганізоўваў і праводзіў агранамічныя курсы. Ёсць меркаванне, што менавіта ім было выведзена некалькі новых гатункаў садовых дрэў.
Баляслаў Лапыр быў арганізатарам і ўдзельнікам розных фальклорных гурткоў. Ён ўдзельнічаў у тэатральных пастаноўках мясцовай інтэлігенцыя.
У 1939 годзе, ва ўзросце 44 гады, ён звольніўся з працы і быў адпраўлены на пенсію. Гэта было перад самым пачаткам Другой сусветнай вайны. У першыя гады вайны Баляслаў Лапыр жыў і працаваў у Глыбокім. У верасні 1943 года сям’я пераязджае ў Германію. Баляслаў працуе над вывядзеннем новых гатункаў збожжа ў маёнтку Granzkevitz. У красавіку 1945 года сям’я Лапыроў вярнулася ў СССР, дзе была арыштавана і апынулася ў лагеры горада Ваўкавыска. Пасля аднаго з допытаў Баляслаў Лапыр не вярнуўся. Лёс яго невядомы.
Жонка Баляслава Лапыра вярнулася з дзецьмі ў Глыбокае і перапісала іх на сваё дзявочае прозвішча – Страшэвіч. Усёй сям’ёй яны выехалі ў Гданьск на пастаяннае месца жыхарства.