«Камсамол – мой лёс»

29 кастрычніка 2019 года ў сценах нашай установы прайшла музейная сустрэча «Камсамол – мой лёс», прымеркаваная да 101-й...

Падзяка за працу

За значны ўклад у развіццё, захаванне і папулярызацыю гісторыка-культурнай спадчыны Глыбоччыны, працоўны калектыў...

Музей навукі ў нашым горадзе

З 25 кастрычніка па 24 лістапада 2019 года ў музеі будзе праходзіць незвычайная інтэрактыўная выстава. Наведаўшы наш музей...

IV Нацыянальны форум "Музеі Беларусі"

З 4 па 6 кастрычніка 2019 года ў Брэсце адбыўся IV Нацыянальны форум "Музеі Беларусі". Наш музей у чацвёрты раз прыняў актыўны...

Падарожжа ў Парыж

Як і было заяўлена раней, у суботу 28 верасня моладзь Глыбоччыны адправілася ў займальную велаэкскурсію. Канчатковым...

Новы экспанат

Новы экспанат папоўніў музейную калекцыю старадаўніх паштовак. Набытая на інтэрнэт-аўкцыёне паштоўка была перададзена...

Сусветны дзень без аўтамабіля

Стала ўжо добрай традыцыяй праводзіць у гэты дзень вандроўкі на веласіпедзе па роднаму краю. У мінулым годзе 22 верасня...

Баляслаў ЛапырНарадзіўся 5 мая 1895 года ў Пецярбургу. Бацька Нікадзім паходзіў з вёскі Рубеж Браслаўскага павету. 

Баляслаў пачатковую адукацыю атрымаў у Браславе. Сярэднюю школу ён скончыў у Коўне (1909), потым атрымаў адукацыю агранома ў Пецярбургу (1916). У 1926 годзе ажаніўся са Стэфаніяй Страшэвіч. Маладая сям’я ў 1926 годзе набыла 11 гектараў зямлі ля Глыбокага. У 1932 годзе нарадзіўся сын Уладзіслаў, потым дочкі Яна, Гэля і Марына. 

Баляслаў Лапыр імкнуўся да абуджэння ў беларускім народзе нацыянальнай годнасці. Ён дамагаўся большых правоў для беларусаў, а таму ўдзельнічаў у дэлегацыі да прэзідэнта Рэчы Паспалітай Ігнація Масціцкага.

Баляслаў Лапыр супрацоўнічаў са многімі перыядычнымі выданнямі, пісаў артыкулы сельскагаспадарчай тэматыкі для часопісаў “Tygodnik Rolniczy”, “Plon” і інш. Удзельнічаў у перадачах на віленскім радыё. Працуючы доўгі час на пасадзе павятовага агранома, ён з’яўляўся прапагандыстам асветы сярод простых людзей. У беларускіх вёсках арганізоўваў і праводзіў агранамічныя курсы. Ёсць меркаванне, што менавіта ім было выведзена некалькі новых гатункаў садовых дрэў. 

Баляслаў Лапыр быў арганізатарам і ўдзельнікам розных фальклорных гурткоў. Ён ўдзельнічаў у тэатральных пастаноўках мясцовай інтэлігенцыя. 

У 1939 годзе, ва ўзросце 44 гады, ён звольніўся з працы і быў адпраўлены на пенсію. Гэта было перад самым пачаткам Другой сусветнай вайны. У першыя гады вайны Баляслаў Лапыр жыў і працаваў у Глыбокім. У верасні 1943 года сям’я пераязджае ў Германію. Баляслаў працуе над вывядзеннем новых гатункаў збожжа ў маёнтку Granzkevitz. У красавіку 1945 года сям’я Лапыроў вярнулася ў СССР, дзе была арыштавана і апынулася ў лагеры горада Ваўкавыска. Пасля аднаго з допытаў Баляслаў Лапыр не вярнуўся. Лёс яго невядомы. 

Жонка Баляслава Лапыра вярнулася з дзецьмі ў Глыбокае і перапісала іх на сваё дзявочае прозвішча – Страшэвіч. Усёй сям’ёй яны выехалі ў Гданьск на пастаяннае месца жыхарства.