Запрашаем да удзелу!

25 ліпеня 2019 года адбудзецца квэст “Таямніца вішнёвай квецені”. Запрашаем прыняць удзел у гэтым захапляльным падарожжы...

Моладзевы патрыятычны форум «Я памятаю! Я ганаруся!»

1-3 ліпеня 2019 года ў нашым горадзе праходзіў моладзевы патрыятычны форум «Я памятаю! Я ганаруся!», прысвечаны 75-гадавіне...

Адбыўся велапрабег "Дарогамі партызанскай славы"

29-30 чэрвеня 2019 года адбыўся велапрабег, прысвечаны 75-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў....

Мітынг-рэквіем "Свечка Памяці"

Мітынг-рэквіем "Свечка Памяці" адбыўся 22 чэрвеня 2019 года ў нашым горадзе. Ля месца жалобнай цырымоніі ў Парку Перамогі...

“Тата! Твой выхад!”

16 чэрвеня на цэнтральнай плошчы горада прайшоў форум “Тата! Твой выхад!”, прысвечаны Міжнароднаму дню бацькі. Наш музей...

Велапрабег "Дарогамі партызанскай славы»

29-30 чэрвеня 1944 года савецкія войскі, развіваючы наступленне, уступілі ў першыя баі з фашыстамі па вызваленні тэрыторыі...

Эстафета "Пламя міру" у Глыбоцкім раёне

Эстафета агню галоўнай спартыўнай падзеі года працягвае ўрачыстае шэсце па Беларусі. 27 мая "Полымя міру" сустракалі ў...

14 лютага 2017 года ў сценах нашага музея адбылося ўрачыстае адкрыццё выставы "Рарытэты музеяў Дзісненшчыны". На ёй прадстаўлены ўнікальныя прадметы з фондаў некалькіх музеяў паўночна-заходняй часткі Віцебскай вобласці. Найбольш цікавыя экспанаты для гэтай выставы падрыхтавалі не толькі мы, але і супрацоўнікі Браслаўскага раённага аб'яднання музеяў, Германавіцкага мастацка-этнаграфічнага музея імя Я. Н. Драздовіча, Мёрскага гісторыка-этнаграфічнага музея. Сапраўдныя рарытэты прадставілі на выставу і вучні Міёрскай сярэдняй школы № 3. Са сваім настаўнікам Вітольдам Ермалёнкам яны стварылі чатыры школьных музеі, у якіх сабрана больш як 25 тысяч экспанатаў.

Пра калекцыі музеяў Дзісненшчыны расказвае Мірончык У.А.З рарытэтнымі экспанатамі выставы знаёміць Хайноўскі А.В.Уражаннямі аб выставе дзеліцца Шарыпкін Р.Л.

Падчас урачыстага адкрыцця выставы наведвальнікі змаглі не толькі пазнаёміцца з прадстаўленымі на ёй прадметамі і паслухаць цікавы расказ пра кожны рарытэт, але і даведацца пра тое, як звычайны прадмет становіцца музейным экспанатам. Пра сваю працу расказала галоўны захавальнік нашага музея Вольга Аляксандраўна Бахір, а пра спецыфіку захоўвання і вывучэння гістарычных дакументаў - дырэктар занальнага архіва г. Глыбокае Неля Аляксандраўна Баравік. Сваімі ўражаннямі пра ідэю арганізацыі і правядзенні такіх выстаў падзяліліся настаўнікі нашых школ: Наталля Францаўна Піваварава, Тэрэза Эдуардаўна Рабіза і Рыгор Леанідавіч Шарыпкін. Бо гэтыя людзі не па чутках ведаюць, што такое музей. Яны з'яўляюцца ініцыятарамі стварэння музеяў у сваіх школах. А яшчэ яны прапанавалі нам арганізаваць і правесці ў наступным годзе падобную выставу, толькі з унікальных прадметаў школьных музеяў і назваць яе “Рарытэты школьных музеяў Дзісненшчыны”.

 Пра экспанаты з фондаў нашага музея расказвае Бахір В.А.Пра школьны музей Паўла  Сухога расказвае Рабіза Т.Э.Унікальныя экспанаты школьнага музея дэманстыруе Піваварава Н.Ф.

Выстава будзе працаваць да 30 сакавіка. Мы запрашаем усіх жадаючых дакрануцца да рарытэтным прадметах нашай гісторыі.

Выдавецтва Плакат. 1990. Мастак ЖалісДзень Вялікай Кастрычніцкай Сацыялістычнай рэвалюцыі 7 лістапада адзначаўся ў СССР аж да 1991 года і лічыўся адным з самых галоўных святаў. У гэты дзень у 1917 годзе ў Петраградзе адбылося паўстанне пралетарыяту. Узброенымі матросамі, салдатамі і рабочымі была захоплена пошта, тэлеграф, тэлефон, а таксама Зімовы палац. Часовы ўрад быў звергнуты і аб'яўлена Улада Саветаў, якая праіснавала ў краіне каля сямідзесяці гадоў. Наступныя гады дзень 7 лістапада з'яўляўся дзяржаўным святам, «чырвоным днём календара», які адзначаўся масавымі дэманстрацыямі і ваенным парадам на галоўнай плошчы Масквы.

Для савецкіх людзей гэтае свята з'яўлялася яшчэ і падставай для сямейных і сяброўскіх зносін. Паштоўкі былі традыцыйнай формай віншаванняў у тыя часы. Гэта былі неад'емныя элементы перадсвяточнай атмасферы, своеасаблівыя «наладчыкі» на свята. Савецкую паштоўку, прысвечаную рэвалюцыі падпісвалі сябры, сваякі або блізкія людзі і адпраўлялі па пошце. Іх акуратна збіралі, беражліва захоўвалі многія пакаленні. Пасля таго, як Савецкі Саюз распаўся, а камуністычная партыя перастала з'яўляцца уладай, свята было адменена ў многіх рэспубліках былога Савецкага Саюза. Ва ўсякім выпадку, савецкая эпоха незваротна адышла ў мінулае. Сярод шматлікіх прадметаў таго часу нам засталіся ў спадчыну і паштоўкі, якія вельмі дакладна перадаюць атмасферу савецкіх святаў.

Паштоўкі і плакаты СССР дапамогуць нам захаваць гэтыя часы ў памяці. Рускія мастакі-ілюстратары добра пастараліся і стварылі па-сапраўднаму прыгожыя творы, на якія прыемна любавацца, што б яны сабой не сімвалізавалі. 

«Хаджу паміж Мнютай і Аутай Язэп Драздовіч

па хатах, малюючы людзям… 

на сваёй радзіме… даўгі ёй аддаю» 

Язэп Драздовіч. Урывак з дзённіка.

Многія жыхары Глыбоччыны памятаюць вандроўнага мастака, які маляваў самаробныя дываны для іх хат, запісваў народныя песні і паданні. Гэта быў Язэп Драздовіч. Яго мастацкія творы маюць адметны характар – яны ўнікальныя і, разам з тым, традыцыйныя, наіўныя і мудрыя, рэалістычныя і сімвалічныя.

За выключэннем сямі год  ваеннай службы ў царскай арміі, жыццёвыя шляхі Язэпа Драздовіча не выходзілі за межы роднай зямлі і, у большай ступені, мілай з дзяцінства Дзісненшчыны. У 1920-х гадах, падчас вандровак па Заходняй Беларусі, мастак стварае ўнікальныя графічныя альбомы – сотні малюнкаў, прысвечаных помнікам старажытнага дойлідства многіх населеных пунктаў Беларусі. Яго замалёўкі гарадзішчаў і курганаў, замкаў і храмаў, гумнаў і хат і на сёння з’яўляюцца гістарычнай крыніцай для даследчыкаў і этнографаў.